Gent

Gent, we waren er al een eeuwigheid niet meer geweest, zo’n 4 jaar geleden voor het laatst. Met de handige shoppingcard, die de NMBS maar een kleine periode verkoopt, trokken we naar Gent.

Ooit verdwaalden we er, toen we met een van de trollybussen te ver uit de stad zelf reden. We schrokken toen nogal, maar baanden ons gelukkig een weg terug.

Gisteren kwamen we vlekkeloos aan, in het Sint Pietersstation. Daar fotografeerden we wat op het perron & in de stationstunnel (die gewoonweg fantastisch is om te fotograferen). Het feest hield op toen een voorbijganger aan ons vroeg of hijzelf ook op een foto stond. We knikten ‘nee’, maar toch bleef de (aangeschoten?) man bij ons in de buurt. Om een ruzie te vermijden trokken me maar weer weg. De man stond in z’n recht te vragen of hij ook op de foto stond, maar wilde blijkbaar benadrukken dat we weg moesten…

 

‘Gewoon in lijn 1 instappen’, hadden we ons laten vertellen door een tramchauffeur. Deze keer bleek het gelukkig wel de goede lijn te zijn. In de tram vroeg een man ons meerdere keren of we uit Gent kwamen, en of we hem de weg konden wijzen. Andere mensen wilden hem gelukkig verder helpen, maar toch wilde hij ‘wegbeschrijving’ niet geloven/begrijpen. We hielden ons maar uit de Kwestie. Een paar haltes stapte de man (kwaad) af. De dag begon al goed…

Uit de tram gestapt kwamen we in heftige regen terecht, en veel mensen schuilden op de plaatselijke kermis. We struinden de stad door om toch nog iets te zien. Gent is een mooie historieke, maar ook rare stad. Op nog maar 5 minuten lopen van het voor toeristen mooie Centrum lopen, lag een rare portiek volgespoten met graffiti. Nieuwschierig lopend door de portiek, zag ik dat het een pad door een huizenblok was. Nogal een raar buurtje dus. Kijkend naar de hoge muren (waar prikkeldraad op zat), vond ik het maar beter om terug te lopen naar mijn vader.
We keken wel raar op toen een paar oudere mensen door de portiek liepen. De buurt leek dus in orde, en ik zette mijn statief op om een Silhouette te maken van de donkere portiek. Opeens kwam een man vanop de straat oprijden, en miste me maar net. Hij keek me nogal kwaad aan, en bazelde iets in een (Gents) dialect. Daarna fietste hij door, en ook andere mensen vonden het maar niets wat ik daar nou aan het doen was…

 

Het regende nog steeds, en mijn jas was ook nog eens kapot gegaan. We liepen een cafe in om wat te drinken en te eten.

Toen we uit het cafe kwamen was het al donker, en veel mensen liepen door de gietende regen. Onze camera’s mochten niet te nat worden, en ik vreesde dat de dag een slecht einde kreeg. We hadden nog niet eens een zakdoekje om onze lensen schoon te maken.

De mensen op straat keken me dan ook raar aan toen ik, zonder jas, met mijn statief op de drukke straat ging zitten om een foto te maken van de kinderkopjes. ‘Den gek’ hoorde ik iemand roepen. Deze keer bleef ik foto’s maken, en maakte ik m’n lens vaak schoon. Trams suizden langs mijn hoofd, maar voor deze keer maakte me dat weinig uit.

 

We gingen even schuilen onder een portiek van een warenhuis, en veranderden van fotostand, door naar een bekend fotopunt te lopen. Het regende nu nog harder, en ik kon mijn lens niet meer voldoende schoonmaken. Onder een tunneltje staan meer Jeugdigen te fotograferen, en ik besluit erheen te lopen. We praten wat met elkaar, en ze merken op dat ze voor de lol ‘foto’s aan ‘t trekken zijn’. Ik heb zo’n vermoeden dat ze aan het fotograferen zijn voor 16plus.be, net zoals ik ook soms doe. Gevraagd heb ik het hen (helaas) niet.

 

Op het einde van de tocht krijgen ik en mijn vader het te koud. Ook willen we onze camera’s geen grote schade toedienen. We stappen in de eerste beste tram, en besluiten ooit terug te komen naar Gent als het wel mooi weer is.

Aangekomen op het station, blijkt dat we nog een dik halfuur op de trein naar Welkenraedt moeten wachten. We blijven koukleumend zitten op een perron en bekijken hoe de reizigers op en af stappen. We hadden onze camera’s nog kunnen pakken, maar daarvoor waren we te moe, en we hadden het te koud.

Onze trein komt gelukkig wel op tijd, en we komen goed aan in Welkenraedt.

Conclusie: Gent is zeker een stad die het bezoeken waard is, maar het liefst (voor fotografen) op een mooie dag met gunstig licht. Als je het licht hebt tegenzitten,  heb je de dag al snel tegenzitten. Ik kan me voorstellen dat Gent op een mooiere dag een heel wat mooiere ambiance kent dan gisteren. Ik heb gelukkig wel wat ervaring opgedaan, om te fotograferen tijdens slecht weer.

Een stad die ik (of we)  zeker nog eens zal bezoeken, maar wel met mooi weer ;).

~ door timfreh op januari 6, 2007.