Brussels WARE gezicht

Een ware held in straatfotografie ben ik nooit geweest, maar met oefening kan dat veranderen. Nu ik een betere fotorugzak heb, kan ik sneller reageren op interessante motieven. Soms maken 5 seconden een wereld van verschil, zo bleek ook weer deze Dinsdag.

Brandpunt 23
Samen met enkele leden van ‘Brandpunt 23′ fotografeerden we in Buitenwijken in Brussel. De leden van dit fotocollectief fotograferen ’sociale’ onderwerpen. Meestal gebeurd dit, net zoals afgelopen dinsdag, in Buitenwijken. Een pak van m’n hart want buitenwijken liggen me meer dan centra.

De brandpuntfotografen zijn/waren heel erg tof. Opmerkelijk is dat de contrasten binnen de groep tamelijk groot zijn. Terwijl de een met een analoge leica-camera (!)  aan de slag gaat, fotografeert de ene met een versleten cameraatje waarvan je  zou denken dat het helemaal niet meer kán fotograferen. Ook probeerden een aantal mensen me tips te geven, waar ik ze heel erg dankbaar voor ben!

We fotografeerden heel de dag, iets wat ik gezien mijn Waalse tochten toch wel gewend ben. Voor mij hadden er zeker nog wat uurtjes bijgemogen.

Het fotograferen in een groep geeft toch wel voordelen. Zo probeer je beelden te maken die verschillen met de anderen uit de groep. Ook geeft het een ‘veilig’ gevoel met meerderen te zijn, in een ietwat grauwere buitenbuurt.

Contrasten
Brussel is een stad met contrasten én veel buitenlands volk. Dat levert vaak mooie plaatjes op. Soms voel je je er buitenlander in het eigen land. Dat is een heel mooi en speciaal gevoel. En omdat we met wat meer mensen fotografeerden, durfde ik ook meer te fotograferen…

t´Klein Kasteel
Het klein kasteel (een voormalige Kazerne) is een opvangcentra voor vluchtelingen. Dat de security er niet zo goed is bleek doordat ik en een paar andere brandpuntfotografen zo door de ‘inkomsthal’ konden lopen (daar waar je je anders moet aanmelden). Op het binnenplein aangekomen fotografeerden we er een rokende man, die genoot van een waterpijp. Na 5-10 minuten te hebben gefotografeerd moesten we het terrein verlaten (te wijten aan een oppasser). Vriendelijk werd ons een ijzeren hek geopend, en het fotograferen werd een halt toegeroepen.

Gids
We fotografeerden in het bijzijn van een gids. Gelukkig liet hij ons altijd rustig fotograferen en had hij véél geduld. De gids was vroeger een zwerver, en kende daardoor Brussel op z’n duimpje. Hij leidde ons vriendelijk door allerlei buitenwijken en ‘gevaarlijke’ plekken. Mocht hij dit lezen: Bedankt!

Opmerkingen
Mochten jullie nog opmerkingen hebben over de foto’s, geef ze gerust!

~ door timfreh op augustus 3, 2007.