Usines de Liége

Een fototocht met dank aan: Will Urselmann

Omdat we weten hoe slopend een fototocht kan zijn, en we een koude avond ‘vrezen’ gaan we deze fototocht vroeger op pad. Rond 13:00 zijn we al op weg naar de Luikse voorsteden.

De laatste tijd valt me op dat veel toeristen Luik niet al te goed kennen. Het bezoeken van de stad blijft meestal beperkt tot aan het -’populaire’- centrum. De gemeente doet er zelf ook alles aan om alle rotte plekken uit de stad te verwijderen. Op zich niet zo erg, maar de stad is zichzelf daardoor niet meer.

In tegendeel tot het centrum,  zien de toeristen daarbij niet de andere buitenwijken en gemeenten. Deze oude industrie-gerichte gemeenten zijn deels sterk verpaupert. En juist dat laatste is een van de redenen waarom ik en Wil naar plekken zoals deze gaan. Wij ‘houden’ van deze rustieke plaatsen. ”Een bizar gevoel dat niet te beschrijven valt”, aldus Wil.

Al snel staan we op een plateautje in de buurt van Ougrée. We zien de Cokesfabriek en de Hoogoven in de verte liggen. Op een plek waar waarschijnlijk ooit een huisje stond heeft iemand geprobeerd een moestuintje aan te leggen. Een prachtige plek voor ons en onze hobby, maar niet voor de mensen die er wonen.

Schrottrobbern,  zo noemen ze onze ‘hobby’ in Duitsland. Van Ougrée gaat we al even snel naar een verlaten Kalkovenbedrijf. Daar ‘dolen’ we meerdere uren op allerhande verschillende plekken rond. Veel fotograferen doe ik er niet: Ik kijk er meer rond naar de verschillende objecten die ik er zie liggen. Er staan nog steeds oude machinekasten uit de jaren zestig met een duits opschrift. Dit op zich is al uniek, want veel van dit soort gebouwen zijn al tot op het bot gestript…

Na uren in een deel van de fabriek te hebben gefotografeerd, lopen we verder naar een nóg groter en imposanter gebouw. We zijn dan al zo lang bezig met het fotograferen dat het begint te schemeren…

Juist dat schemeren zorgt ervoor dat we terug naar Luik gaan. We zouden graag de industrie in de nacht willen zien. Eerst bezoeken we een plateau, waar we een vrij zicht hebben op alle industrie-bedrijvigheid. Helaas is de hoogoven die we in eerste instantie wilden fotograferen niet goed verlicht,  zodat de foto’s er tamelijk ‘dof’ uitzien. Toch maak ik er maar een foto van mezelf, als silhouet uiteraard…

Dan moet Seraing het maar worden, zo besluiten we. Op een ietwat ‘duistere’ plek zetten we onze auto neer. Daarna lopen we over een betonnen constructie de Maas over. De constructie is gedeeltelijk in dienst als ‘loopbrug’, maar ook als brandstofvoorziening voor delen van de hoogoven. Een prachtig decor voor een detectivefilm.

Het fotograferen op deze plek is riskant, omdat er een enkele keer duistere personen langskwamen. Toch zien we vanuit deze hoek de Hoogoven erg mooi. Je kunt zelfs ‘in het hart’ van de hoogoven kijken. 

Erg moe gaan we weer naar huis. Fotograferen zelf zou je ook een sport kunnen noemen wat de inspanning(en) betreft. Deze fototocht waren we ‘maar’ 10 uur onderweg geweest.  Gelukkig was het niet erg koud…

Tim Dirven

Nog niet zo lang geleden kwam ik toevallig terecht op de website van Tim Dirven. Vooral zijn miniserie ”Cities of Steel” is een echte aanrader! De ruis maakt zijn foto’s perfect, zo lijkt het wel!

Hier volgen twee foto’s op ‘mijn kijk’ op de Duinkerkse industrie.

~ door timfreh op oktober 28, 2007.