De rare fabriek
De foto’s in hun ware grootte: Foto 1, Foto 2, Foto 3
Ergens in ons land staat een fabriek. Op veiligheidsnormen wordt niet zozeer gelet. Een enorme ketelbak leunt op een paar gammele houten balken. De rasistische opmerkingen van de baas nemen we maar voor wat het is. Met andere woorden: Dé fabriek uit opa’s tijd…Het doet ons plezier om er te fotograferen. Een zwoelwarme temperatuur komt me tegemoet. We komen terecht in een tropische vergaarbak. ”De reden dat de mensen hier zo graag werken, is de aangename temperatuur, zeker voor de…”, aldus de overste. Later mompelt hij zijn vernederende woorden achter de onafgemaakte zin.
De arbeiders kijken vriendelijk als ze de camera’s zien. We raken zowaar in gesprek. Ergens voel ik me schuldig dat we hier foto’s maken. Indrukwekkend is het arbeidsproces wel. We kijken, rijden en lopen elke dag over het eindproduct. Eigenlijk een bizar product. De arbeiders werken (kei)hard door om de toegevoegde waarde te verkrijgen.
Snel laat de directeur ons de achteringang weer uit. Het bezoek duurde niet lang. Acheraf is hij toch wat wantrouwend over ons. Wie weet wat die lenzen fotografen allemaal gezien hebben…
__________
Ik bewerk inderdaad met het bewerkingsprogramma lightroom. Een fantastisch programma als je uiteindelijk hoge kwaliteit wilt hebben voor weinig tijdverspilling. Meer tijd achter de camera, zoals het hoort.
Daarom wil ik iemand bedanken voor zijn mooie woorden omtrent bewerking. Ferm bedankt, Koen!
Hey Tim, om een één of andere redenen zat je niet meer in m’n feeds…schandalig. Dit is weer eens een buitengewoon interessante reeks. Te beginnen met uw geschreven ode aan Charleroi! Ik ben er ooit eens twee uurtjes geweest, maar ga er zeker nog eens terug. Weliswaar om de fotogenieke kant te fotograferen (ik moet er tenslotte van leven
) De doordreven contrasten met uitgebeten gedeeltes in uw foto’s zijn niet aan mij besteed (behalve foto 5 want daar is het functioneel) maar gelukkig sta ik alleen met die mening. Ik kan er uiteraard doorheen kijken en zie een reportage met de bijzondere intrigerende Timsiaanse visie die we van jou gewend zijn. Om evidente redenen is de laatste mijn absolute favoriet!(en foto 5!) Wat zou ik toch graag eens een dergelijke reportage van jou willen zien met gecontroleerde realistiche contrasten en zonder bewerkingen! Ik weet het…het zou tegen uw stijl indruisen, maar de journalistieke waarde zou stukken hoger liggen. Om het anders te zeggen: uw beelden zijn sterk genoeg en hebben die bewerkingen niet nodig!
Man man ik vraag me toch af hoe je het doet. Ik ben ook geen voorstander van een TE felle bewerking in Lightroom. Soms kan iemand te hard te keer gaan zodat het eindresultaat meer een ‘grafisch werk’ dan een realistische foto is. Je kan je dan ook de vraag gaan stellen waar pure fotografie stopt, en de nadruk meer gaat gelegd worden op post processing. Wat wel niet wegneemt wat je wéét wat je doet, en dat je er reeds nu al in geslaagd bent om je foto’s een bepaalde, zeer uitgesproken stijl mee te geven. Jouw werk is heel herkenbaar. Zoals Koen het al zei ben ik benieuwd naar een post met een iets minder felle bewerking. Niet omdat hetgeen je altijd post slecht is, zeker niet, maar omdat we beide denk ik meer dan overtuigd zijn van jouw kwaliteiten als louter fotograaf.
Ik heb gesproken
de 2e vind ik echt knap
De harde contrasten zijn een deel je handelsmerk dus is het soms wat moeilijk kiezen of je ze al dan niet toepast. Sommigen menen in m’n bewerkte foto’s ook een soort xraystijl te herkennen. Enerzijds is dat een positief gegeven maar anderzijds doe ik dan inderdaad de echte “journalisiteke” waarde van m’n foto’s teniet. Ik hou alvast van je stijl dus zweer ze aub niet af hé.
“Vreemde” foto’s zijn het…
De bewerking geeft het wel een aparte sfeer mee maar ik weet niet goed wat ik daar mee moet…
Tim, ik kan de visie van Koen wel begrijpen. Maar sinds ik blog en aldus werk zie van verschillende leeftijden is het me opgevallen dat jonge mensen er een heel ander soort fotografie op na houden dan ouderen. Dat betekent niet dat het ene beter is dan het andere. Ik kom op je blog kijken met in het achterhoofd de vraag “wat zou hij deze keer ineengeknutseld hebben?” met andere woorden, het is je stijl die me nieuwsgierig maakt.
Toch zou ik ook graag “pure” dingen van je zien. Met daarnaast de bewerkte versie en misschien enige uitleg over de bewerking.
Op de reactie van Jens wil ik dit nog kwijt: kunst beperkt zich niet tot een bepaalde discipline. Fotografie, grafiek, schilderkunst… het kan allemaal door elkaar lopen. Tijdens mijn opleiding schilderkunst aan de academie moesten we soms foto’s maken over een bepaald onderwerp. Die werden dan met een photoshopprogramma bewerkt tot een haast onherkenbaar grafisch beel. Dit was dan de basis om tot een schilderij te komen. Of we maakten eerst een aquarel-ondergrond op papier en daar werd dan een lino op afgedrukt. Er zijn geen grenzen!
Dit vind ik een erg knappe reeks! Mooie kleuren heb je weten op te vangen.
Asfaltfabriek ??? Leuk, uw raadselachtige omschrijving!
Ook boeiend om de reacties te lezen om mijn reactie! Het maakt het bloggen alleen maar interessanter. Té interessant, want ondanks m’n broodnodige blogpauze zit ik uit pure fotoliefde toch weer enkele blogs te bezoeken…
Het zijn toch weer bijzonder beklijvende beelden hoor! De boodschap komt prima over: heet, heter, heetst. Ik mag er niet aan denken om daar de hele dag in te moeten werken!
Ik vind dit ronduit fantastisch! Foto 2 en 3 lijken me zo snapshots uit ‘Sin City’
Way to go!
spectaculaire foto’s! Maar meer eenvoud in de bewerking zou het allemaal sterker maken. Hou het gephotoshop subtiel! Allez dat denk ik ervan!
holy fuck kerel, respect!
Wow, zotte foto’s man!
Echt knap gedaan
eerste foto is te gek. maar met die andere 2… laat asjeblieft die rood highlights eruit!!